Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Goed gesprek (12-3-08)

De zender Het Gesprek heeft besloten haar kijkcijfers niet meer te publiceren. De alomtegenwoordige cynici zeggen dan: het aantal kijkers is niet meetbaar. Met andere woorden: er kijkt niemand naar de praatzender. En dat is níet waar. Want ík kijk naar Het Gesprek. En ik ben iemand. En je kan me meten. Meerdere malen per week begeef ik me in het masochistisch universum van de sportschool om mezelf af te peigeren op ligfiets, loopband of crosstrainer. Ik zou niet weten hoe ik deze beproevingen moest doorstaan zonder Het Gesprek.
Ik plug mijn oortje in het martelwerktuig van dienst en begin te spartelen. Op het schermpje voor mijn dampende gelaat ontrollen zich stimulerende beelden. Vroeger moest ik het doen met krikkende krokodillen op Animal Planet en uitgebreide verslagen van hardholwedstrijden in Litouwen op Eurosport. Maar nu is er Het Gesprek.
De doffe dreunen van de opzwepende sportschooldeunen verstommen tot gezellige achtergrondgeluiden als de altijd montere Theodor Holman met enige vrienden uit zijn stamcafé het wereldnieuws doorneemt. Of wanneer de altijd alerte Frits Barend met de erkende lachebek Ton Boot de laatste ontwikkelingen op reservebank van de C-junioren van Ajax bespreekt. Levenslang een jongetje, die Frits, heel sympathiek.
En aandoenlijk, zoveel grote voetbalmomenten meegemaakt en je toch altijd weer kunnen opwinden over het zoveelste wanbeleid. Nu Johan De Verlosser, intieme vriend van Frits, zijn handen alweer van Ajax heeft afgetrokken, en naar verluid door Oidipous Van Basten is verraden, marcheer ik handenwrijvend naar de gym. Ik hoop dat ze Frits bij Het Gesprek een uur, nee twee uur extra geven. Alle complottheorieën, alle doemscenario’s, Johan zelf aan de lijn, alle andere 4321 deskundige vrienden van Frits onverstaanbaar via hevig storende mobieltjes in de uitzending, ik weet nu dat ik al mijn fitnessrecords ga breken, want ik blijf kijken. Ze zullen me van het apparaat moeten tillen.
En zelfs wanneer mijn blik door de onzalige inspanningen dreigt te vertroebelen, een waterval van zweet verder kijken verhindert, dan blijf ik luisteren. Want het gaat om het gesprek, dus is beeld bijzaak. De meeste gasten zijn ook niet geselecteerd op hun visuele attractiviteit. Hunk van de zender is de vriendelijke Arie Boomsma, een berucht veroorzaker van veel tussenbeense onrust in onze klamvochtige Biblebelt. Maar ook Arie, met zijn looks, gaat voor de inhoud. En Het Gesprek koestert hem natuurlijk, want 40 dagen zonder Arie Boomsma, dat nooit!
En 40 dagen zonder Het Gesprek, dat al helemaal nooit. Dat de wereld door draait, weet ik nu wel, ik heb genoeg van die amechtige programma’s die ons het zappen hebben afgepakt.
Ik wentel me in het kostelijk Zen-Boeddhisme van weer een Mooi Gesprek van Ursul de Geer, die het televisiematig begeleiden van elkaar volkotsende vakantiepubers duidelijk achter zich gelaten heeft.
Het Gesprek, dat is prachtige Koos Koets-televisie met zelf getimmerde decors, die elk moment kunnen omdonderen (de geest van Evert van der Pik is voelbaar), de vrolijke fluittoon als vast ingrediënt van het geluid, de onbeholpen aankondiging der schaarse reclameboodschappen, kortom de aanstekelijke sfeer van een schoolkrant. Op mijn website publiceer ik dagelijks een vers stukje, dus ik ken die opwinding.
Het grote gevaar dat Het Gesprek bedreigt is de manager die alles gaat stroomlijnen. Die ‘blokjes’ gaat verordonneren, afgepaald met leuke instarts, rubriekjes, de gnuivende sidekick, visuele snoepjes van internet. Zelfs Pauw en Witteman kunnen niet meer zonder die onzin.
Omdat ik, ook in het belang van mijn sportactiviteiten, de verfrissende amateurgedachte van Het Gesprek steun, wil ik mij hierbij graag bij Het Gesprek aanmelden. Als gast, presentator, decorstuk, ik heb alles in huis om deze zender zijn weldadige exclusiviteit te laten behouden.


Marcel Verreck