Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Ontvlamd (16-4-08)

Na een lange slopende reis was de Olympische Vlam dan eindelijk in Peking aangekomen. Weinig was hem bespaard gebleven. Na zijn geboorte in de Griekse ochtendzon leek zijn ooit zo goedbedoelde maar inmiddels volkomen vercommercialiseerde odyssee gladjes te verlopen. Met feestende bobo’s, overdadige banketten en argeloze hardlopers. Maar na het onordelijk duw -en trekwerk in Londen en Parijs was de beer los. In San Francisco was de Vlam – Fikkie voor zijn vrienden- zelfs ondergedoken. Onderduiken is tamelijk schadelijk voor vlammen, maar Fik moest wel, want de demonstranten hingen tot bovenin de Golden Gate brug. Tibetanen, je kon erop wachten. Aan de Eifeltoren hadden ze ook al gebungeld. Hoogtevrees, ho maar. In Argentinië leek alles rustig, maar Fik was bang geweest dat in dit land de demonstranten zich naar lokaal gebruik vanuit een vliegtuig op hem zouden storten.
Hun doel was duidelijk: hij moest uit. En dat was-ie inmiddels ook al diverse malen geweest. Bespogen, bewaterd, bekogeld, uitgewaaid, maar telkens had men hem gereanimeerd en daar flakkerde hij dan maar weer moedig voorwaarts. Als opgejaagd wild galoppeerde hij over de bol, voortdurend bedreigt door de Definitieve Doof.
In Indonesië hadden ze hem willen smoren met een overdosis aan in serie vervaardigde Geert Wilders-poppen, in Uruzgan was hij tijdelijk uitgeschakeld door ‘friendly fire’ en in India was hij door een lompe Hollandse schooljongen uitgeswaffeld. Nederland werd godzijdank gemeden en dat bespaarde hem een confrontatie met de puberale BNN-ongeinponems van het suffe televisieprogramma Try before you die (Kunnen die lui hun stunts trouwens voortaan niet in Irak gaan uithalen? Op prime time live de lucht in!). De dreiging dat Georgina Verbaan de vlam zou komen uittongen was nu wel afgenomen, maar het gedoe begon Fik zwaar de keel uit te hangen.
Uiteindelijk bleek de beschermende arm van het IOC en de handelsbeluste grote naties lang genoeg: de Vlam brandde nog steeds. Binnen enkele ogenblikken zou hij door een keurige Chinees de trappen opgedragen worden. Van zijn ongelukkige landgenoot die bij de generale repetitie bij de 1278ste tree (semper citius, altius, fortius!) was gestruikeld -ook dat nog!- waren de ballen inmiddels live gewokt. Sambal bij! Want zo waren ze wel, die Chinezen. Culinaire meesters. En creatieve beulen. Alleen al daarom zouden de V.S. nooit heel erg lelijk doen tegen China. Het schoot in Guantanamo Bay niet op en dan kan je elke expertise gebruiken. En die hadden de Chinezen. Dat kon je navragen bij de Tibetanen. Al waren deze ervaringsdeskundige lama’s meestal niet meer in staat antwoord te geven.
Het grote moment was daar. Het Olympisch Vuur zou gaan branden. De eindeloze gymnastische oefening met 32000 Chinese schoolkinderen wier slangelichaampjes kunstig waren verknoopt tot ongekende tableaus was eindelijk voorbij. Een oude opperchinees (montuur: Geen Gezicht 1962) stond klaar om de magische formule uit te spreken. Maar Fik weigerde. Hij had het helemaal gehad. Niemand kon hem meer tot ontbranden bewegen. Erica Terpstra denderde naar boven en begon hem aan te moedigen: ‘Kom op kanjer, je kan het.’ Maar Fik volhardde. De Prins van Oranje wilde ingrijpen, maar hij werd als watermanager niet geschikt geacht. Rita Verdonk, om onduidelijke reden aanwezig, galmde door het stadion: vraag het aan het volk! Een uiterst ongebruikelijke gang van zaken in China, maar authoriteiten konden niet anders. Uit schelle luidsprekers klonk de welbekende vraag: heeft iemand een vuurtje? Tja, toen bleek dat het massaal opgelegde rookverbod ook zijn nadelige kanten had. Een paar boze chinese militairen begonnen Fik buiten beeld te martelen en wel zodanig dat het laatste beetje vuur uit hem verdween. ‘Dan niet,’ zei de opperchinees, ‘we beginnen gewoon.’ Nog nooit zouden er zoveel records gebroken worden.


Marcel Verreck