Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Dure les (7-5-08)

De telefoon ging. Een beschaafde stem: ‘Ik bied u een ton.’ ‘Wablief?’ zei ik. ‘Ja, en natuurlijk een leaseauto naar keuze.’ Ik val niet gauw stil. Nu wel. ‘En er valt natuurlijk altijd over extra vakantiedagen te praten,’ zei de beschaafde stem zenuwachtig, ‘maar ik heb wel graag dat u meteen beslist.’
Een gek, dacht ik, en legde de hoorn op de haak. De rust was van korte duur. Ik ben nou eenmaal nieuwsgierig en nam op. ‘Anderhalve ton!’ hoorde ik in mijn oor. ‘Meneer,’ begon ik uit te leggen, ‘ik doe niet mee aan loterijen of piramidespelen in Oostbloklanden...’
‘Twee ton!’
‘Wie bent u en wat wilt u van mij?’
De man maakte zich bekend als rector van een grote scholengemeenschap hier ter stede. ‘Ons is ter ore gekomen dat u beschikt over een eerstegraads lesbevoegdheid Nederlands. Klopt dat?’
Ik kon dat niet ontkennen. Tijdens de lange reis naar het doctorandusschap in de Neerlandistiek had ik ergens mijn didactische aantekening gehaald. Dan kon je altijd nog leraar worden. Door een gelukkig toeval heerste er in de tijd van mijn afstuderen enorme werkloosheid in het onderwijs. Wel was ik nog bijna AIO geworden, degene bij wie ik was afgestudeerd had zich levensgevaarlijk lovend over mij uitgelaten. Met een uiterste krachtsinspanning had ik kunnen voorkomen dat ik een slechtbetaald universiteitsslaafje was geworden. Het artiestenleven lonkte en de dreiging van een baan in het onderwijs was een bijna even grote motivatie als mijn eigen brandende ambitie om in de kunst te slagen. Liever een slalomtocht door halfgevulde vestzaktheatertjes, liever een steeplechase door de vaderlandse audio-visuele media, liever de opwinding van het altijd weer onvoorspelbare columnistenbestaan, dan gegijzeld te worden in het onderwijs. Ik had vrienden met een dergelijk lot. Ze waren in korte tijd sterk verouderd.
Ondertussen was de rector aan een promopraatje over zijn school begonnen. Die was ‘tamelijk wit’, de sfeer was er uiteraard ‘fantastisch’, er waren alleen wat vacatures. Aan hem de taak die op creatieve wijze in te vullen. Twee ton dus. En een lease-auto, vakantiedagen nader overeen te komen. Studiereisjes. Het onderhandelen kon beginnen.
Ik vertelde de rector dat het een mooi aanbod was, maar dat ik natuurlijk ook al door een aantal andere scholen was opgebeld. Welke? Dat kon ik uiteraard niet zeggen, maar ook hier waren lucratieve aanbiedingen gedaan. De rector vroeg wanhopig of ik al besloten had. ‘Tja,’ zei ik geheimzinnig, ‘ ik heb hier an offer one cannot refuse.’
‘O, mijn God,’ riep het gekwelde schoolhoofd, ‘ik hoor het, u zou ook Engels kunnen geven.’ ‘Pardon?’ zei ik. ‘En Frans!’ riep hij uit, ‘we maken er een totaalpakket van, 2,5 ton en ik ga vanmiddag met u een nieuwe Lamborghini uitzoeken!’
De rector, een dynamische man in een snel pak, verscheen in gezelschap van twee adembenemende blondines. ‘Ik heb alvast twee aanstaande collega’s van u meegenomen, mevrouw Fatima de Groot en mevrouw Kelly de Vries. Zij doceren ...eh...Lichamelijke Oefening. Desgewenst verzorgen zij hier ter plekke een demonstratie van hun kunnen, opdat u een idee krijgt van wat er bij ons op school allemaal mogelijk is.’
De onderhandelingen werden door de inzet van de dames enorm bespoedigd. Uiteindelijk kwam de rector met het volgende voorstel. Voor drie ton schoon en een lease-Ferrari zal ik regelmatig, als het me schikt, op school aanwezig zijn. Niet voor twaalf uur ’s middags. Een security medewerker is permanent in de klas aanwezig en de collegaatjes van Lichamelijke Oefening zijn op afroep beschikbaar voor assistentie.
Ik overweeg om toe te happen. Het gaat tenslotte om de toekomst van onze jeugd.


Marcel Verreck