Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Doe het nu! (18-6-08)

Door omstandigheden liep ik afgelopen weekend in een park in Vlaardingen. De zon scheen, struik en boom geurden en op een grasveld stonden een hoop mensen ergens naar te kijken. Als ridders verklede volwassen mannen waren met akelige slagwapens keurig op elkaars schilden aan het beuken. Af en toe viel er een theatraal neer. ‘Ze spelen de slag om Vlaardingen na,’ vertelde mijn buurvrouw.’ Ik zag een uitgestreden ridder die vol overgave aan pijpje Heineken lurkte, maar zijn knallende boer was ongetwijfeld historisch verantwoord.
Zelf voelde ik geen aandrift tot ridderen, maar het was goed om te weten dat er voor de liefhebber afdoende mogelijkheden waren. Verheugd concludeerde ik dat wij, alle sombere berichten ten spijt, toch leven in een maatschappij waarin veel dromen en wensen gerealiseerd kunnen worden. Wil je om een of andere reden verkleed als oranje wokkel of plak kaas naar Bern, dan zorgt de Zwitserse politie voor opvang. Wil je je in erotisch verband door vijf à acht opgewonden leeftijdgenoten laten bespringen, met gezellig een hapje en drankje na afloop, dan zijn daarvoor legio gelegenheden. Wil je zonder aanwijsbaar journalistiek, humoristisch of ander talent toch beroemd worden, dan is daar BNN of de website Geen Stijl.
Wie wil, kan hier doen wat hij wil. Maar komt het daar ook altijd van? Ik moet denken aan de prop. Het was een doodgewone prop papier, die op de vloer van mijn werkkamer was beland. Hij moest alleen nog even opgeraapt worden. Een klusje van niks. Maar het gebeurde niet. De prop bleef liggen. Dagen, weken, maanden. Langzaam werd-ie van lood.
Enige jaren geleden overleed de eminente journalist Martin van Amerongen, die ik enkele malen had ontmoet. Hij was tamelijk lang terminaal ziek geweest. Steeds had ik me voorgenomen om hem per brief te melden dat ik hem een bijzonder mens vond. Uiteindelijk was ik te laat. Mijn grote literaire held Willem Brakman stierf vorige maand. Ik ben op hem afgestudeerd, heb hem diverse malen gesproken en ben bij hem thuis geweest. Nog steeds heb ik zijn familie niet gecondoleerd. Adriaan Jaeggi kende ik van alle drie het best. Eind januari, bij zijn terugtreden als Amsterdams stadsdichter interviewde ik hem in Paradiso. Toen leek alles nog goed. Daarna kwam zijn ziektebericht, nu is hij gestorven. Ik heb vaak aan je gedacht, Adriaan, en dat had ik je willen zeggen.


Marcel Verreck