Liedjes
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Liedjes

De Herfst
De Statenlaan
Blijven Lachen
Geef me je hand
Lijflied
Scheveningen in de mist
16 Miljoen Mensen
Antwerpen, Stadspark
De Dood
Den Haag
Door de stad
Half November, Zierikzee
Het Wonderland
Hoe moet ik het de stad vertellen?
Kijk jij maar uit, want jij lijkt nu al op je vader!
Nooit meer nieuw

De Herfst

Het najaar hakt er altijd in, je ziet de mensen krimpen
Maar het weer geeft hen gelegenheid om alles te beschimpen
Een depressieve eikel spettert op de stoep uiteen
Nog niet diep genoeg de grond in, dus ze vegen hem bijeen
In de herfst
Is alles lekker op zijn sterfst

't Daglicht mist ambitie, het is telkens vroeger opstaan
Slijterij wordt apotheek, de glasbak kan het niet meer aan
In de herfst

Maar ik dwarrel als een herfstblad
Door die opgejaagde stad
Die zo verwond is
Die echt een grote open wond is
Zonder uitzicht op een korst
Dus ik zing uit volle borst:
Laat het rotten
Laat de bladeren ravotten
Met die decadente kleuren
En die zo ongelofelijk sterk
Naar verval en weemoed geuren
Echt, mijn neus heeft overwerk
In de herfst
In de herfst

Want er is geen fraaier schouwspel dan een herfstdag die gaat sterven
Probeer zoiets als schilder maar eens bij elkaar te verven
Een bui verblindt de ramen, doet de bomen weer eens kraken
Er is eindelijk een reden om de kachel aan te maken
In de herfst
Is alles lekker op zijn sterfst

In de schemer schreeuwt een kind, je neemt een vlek, maar geen gezicht waar
En de woorden die je zingt zijn nu als kleine wolken zichtbaar
In de herfst
Ruik, 't aroma van de herfst heeft iets vertrouwds geabsorbeerd
Wordt die depressieve eikel soms op houtvuur gecremeerd?
In de herfst

Waar de zomer stil verkwijnde
Hakt de herfst er lekker in
Herfst, ik vind het echt het einde
Maar het is pas het begin
Schimmel, schimmel maar voort
Schimmel, rot nu maar even
Sterf en bederf
Want dood doet leven