Columns Ontbijtradio
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Ontbijtradio

De Verlosser is terug! (22-2-08)
Liefde is alles!(15-2-08)
The Beatles (8-2-08)
70 jaar! (1-2-08)
Intelligent! (25-1-08)
Sarkozyëren (18-1-08)
Lekker vaag! (11-1-08)
Goede voornemens (4-1-08)
Top 30 Nieuwe Woorden 2007 (24-12-07)
Meer licht! (14-12-07)
Brand! (7-12-07)
Mais non! (23-11-07)
Domino D-Day (16-11-07)
Carnaval (9-11-07)
Quote & Dood (2-11-07)
Dag Jan! (26-10-07)
De TON! (19-10-07)
Wilhelmus! (12-10-07)
De Gurkha's! (5-10-07)
Een zin (28-9-07)
Filesex (21-9-07)
Geduld! (14-9-07)
Nieuw leven! (7-9-07)
Laatste strijdkreet (29-6-07)
Terug in NL (22-6-07)
Gezellig! (1-6-07)
Weer lekker weg! (25-5-07)
Lekker weg! (18-5-07)
Songfestival (11-5-07)
120 Tellen (4-5-07)
De jaren zeventig (27-4-07)
Over (20-4-07)
Balans (13-4-07)
Lijdenstijd (6-4-07)
Voorjaar (30-3-07)
Sukkeldom (23-3-07)
Literaire liedjes (16-3-07)
Stemmen in Emmen (9-3-07)
Lente! (2-3-07)
Islam-tsunami (23-2-07)
Disney-sixties (16-2-07)
Samen Amen (9-2-07)
Van Dale speciaal (2-2-07)
Hollands nieuws (26-1-07)
Positief 2007 (12-1-07)
Eindejaarscolumn: Hoe verder in 2007? (22-12-06)
Eindejaarscolumn: Politiek (22-12-06)
Eindejaarscolumn: Sport & Sex (22-12-06)
15-12-06
8-12-06
1-12-06
24-11-06
22-11-06
17-11-06
10-11-06
3-11-06
27-10-06
20-10-06
13-10-06
6-10-06
29-9-06
22-9-06
15-9-06
8-9-06
30-6-06
26-6-06
22-6-06
16-6-06
12-6-06
9-6-06
2-6-06
26-5-06
19-5-06
12-5-06
5-5-06
28-4-06
21-4-06

17-11-06

Wat is er mooier dan het ochtendgloren?
Van der Vaart die voor Oranje als een echte Duitser in de laatste minuut weet te scoren?
Of: Lijsttrekkers die elkaar de grond in willen boren?
Of: Maar daarna zelf helemaal worden geschoren?
Of: Wat stoute Afghaanse krijgsgevangenen lekker te smoren?
Of: dan uiteindelijk toch weer Domino-day die de verkiezingen komt verstoren?

Wat is er mooier dan het ochtendgloren? Dat was het grote nieuws dat de vlag uit kan. Want we staan op het punt weer ergens de kampioen in te worden. Nederland hoort inmiddels bij de drie hufterigste landen ter wereld. Zelfs Noord-Korea, Saoudi-Arabië en Kazachstan bijten in het stof.
Het is nieuws, maar tegelijkertijd ook niet.
Ik stond in mijn buurt, de pittoreske Amsterdamse Pijp, te kijken naar een treffen tussen twee automobilisten. Ze bevonden zich allebei in een eenrichtingstraat. Met de neuzen tegenover elkaar. Op zich niets bijzonders, bij ons in de buurt is een straat alleen ‘in principe’een eenrichtingsstraat. Feitelijk betekent ‘één richting’alleen de richting die jij uit moet.
Links stond een kloeke bestelbus met daarin een zeer nijdige Amsterdammer, een paarsaangelopen cholesterolbom met een sigaar in zijn hoofd. Rechts wachtte een Turk in een Skoda-achtig karretje waarvan de kreukelzone ongeveer even groot was als het hele vehikel. Zeg maar twee keer kansarm. Hij zou volgens de officiële regels terug moeten rijden, maar had al bijna het eind van de straat bereikt.
Er was niet echt sprake van vruchtbaar overleg. Laten we zeggen, de liefde tussen Bos en Balkenende was vele malen groter dan tussen deze weggebruikers. Het bestelbusje verloor zijn geduld, gaf gas en verpulverde de snuit van de Skoda. Hier was Domino D Day al begonnen. Nu kropen de mannen uit hun wagens en begonnen elkaar ten overstaan van de geïnteresseerde menigte af te tuigen. Pas toen de vechtenden hun matpartij dreigden voort te zetten op de motorkap van een geparkeerde BMW werd er ingegrepen door een krachtige Surinamer: ‘Van mijn auto af.’
Ja, luisteraars, de Nederlandse samenleving biedt een uitstekende voedingsbodem om tot veelsoortige hufterigheid te geraken. Miljoenen hebberige haastige consumenten ploeteren zich door een verstopt land. Het gezag verschuilt zich geldverdienend achter flitspalen en een zekere gemeenschapszin openbaart zich voornamelijk wanneer er iets te winnen valt (oléoléolé) of wanneer er op dramatische wijze iets verloren is (de stille tocht -al dan niet verstoord door lallende ramptoeristen).
Het hufterigst is de onverschilligheid waarmee de hufter te werk gaat. Hij is een individu met een missie: verlost van niet-materiële waarden geldt alleen zijn lompe eigenbelang. Zelfs sex heeft de Nederlander tegenwoordig voornamelijk in zijn eentje. Maar dadelijk meer over Mark Rutte.
Wat mij betreft zie je deze tijdgeest momenteel ook terug in het landsbestuur, vooral in de beperkte bekommernis om alles wat zwak, oud, leerplichtig, vluchtend of dier is.
Dat is de diepe hufterigheid. Maar de discussie gaat meestal over die milde vorm van burgerlijk terrorisme, dat gezelschapsspel waar alle bumperklevende en bermvervuilende landgenoten op zijn tijd gezellig aan meedoen.
Die hufterigheid heeft amusementswaarde. In de verkiezingscampagne proberen de partijen elkaar inmiddels voorzichtig te behufteren. Zalm noemt Balkenende een bange premier. Pissig natuurlijk omdat hij niet mee mocht doen aan RTL Boulevard. Op het andere net behuftert de hufter Herman Heinsbroek een verbijsterde Femke Halsema. En Wouter Bos begint nu ook met zijn handtasje om zich heen te meppen. En Mark Rutte heeft Jan Marijnissen asociaal genoemd. En heeft natuurlijk helemaal gelijk, het is helemaal niet netjes van de SP dat ze zo onbeschoft veel zetels van andere partijen afpakken.
Volgens communicatiedeskundigen kan de bleke vrijgezel Rutte zijn campagne alleen nog maar redden door een droomhuwelijk aan te gaan. Maar ja, vind maar eens iemand. Misschien is Mariska Hulscher een mogelijkheid. Of een breezersletje, want die bestaan volgens Van Dale. Of Rita Verdonk. Tussen haar en Rutte is het in ieder geval sex op het laatste gezicht.
Hufterigheid in het land. Er is een tandarts aangeklaagd omdat hij een kind zou hebben mishandeld. Sorry hoor, als ik van de tandarts kom ben ik altijd mishandeld.
Het is andere koek dan die drie duitse gevangenen die een celgenoot hebben doodgemarteld omdat ze zo graag een mens wilden zien sterven. Of die Belgische pedojager die zelf niet van de kleintjes af kon blijven. Desondanks zijn wij als land toch hufteriger dan onze buurlanden, want alle beetjes maken bij elkaar veel.En laten we eerlijk zijn, onze jongens in Afghanistan beginnen ook lekker op stoom te komen
Kan het ons wat schelen eigenlijk? Gezien onze hufterigheid waarschijnlijk niet. Wij gniffelen over de grappige lompheid, die de verveling zo goed weet te verdrijven. Ooit meerde ik in de zomer aan op het eiland Terschelling. Het eerste wat ik onder ogen kreeg was een plakkaat waarop de boetes stonden vermeld voor wildplassen, openbaar braken, in de brievenbus poepen en andere handelingen waarvan ik niet kon vermoeden dat ze mogelijk waren.
Ik kon mij nog net beheersen, maar ik denk dat deze menulijst voor de vele dronken nazaten van onze vrijgevochten VOC-helden een absolute uitdaging betekende!

Marcel Verreck