Columns Ontbijtradio
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Ontbijtradio

De Verlosser is terug! (22-2-08)
Liefde is alles!(15-2-08)
The Beatles (8-2-08)
70 jaar! (1-2-08)
Intelligent! (25-1-08)
Sarkozyëren (18-1-08)
Lekker vaag! (11-1-08)
Goede voornemens (4-1-08)
Top 30 Nieuwe Woorden 2007 (24-12-07)
Meer licht! (14-12-07)
Brand! (7-12-07)
Mais non! (23-11-07)
Domino D-Day (16-11-07)
Carnaval (9-11-07)
Quote & Dood (2-11-07)
Dag Jan! (26-10-07)
De TON! (19-10-07)
Wilhelmus! (12-10-07)
De Gurkha's! (5-10-07)
Een zin (28-9-07)
Filesex (21-9-07)
Geduld! (14-9-07)
Nieuw leven! (7-9-07)
Laatste strijdkreet (29-6-07)
Terug in NL (22-6-07)
Gezellig! (1-6-07)
Weer lekker weg! (25-5-07)
Lekker weg! (18-5-07)
Songfestival (11-5-07)
120 Tellen (4-5-07)
De jaren zeventig (27-4-07)
Over (20-4-07)
Balans (13-4-07)
Lijdenstijd (6-4-07)
Voorjaar (30-3-07)
Sukkeldom (23-3-07)
Literaire liedjes (16-3-07)
Stemmen in Emmen (9-3-07)
Lente! (2-3-07)
Islam-tsunami (23-2-07)
Disney-sixties (16-2-07)
Samen Amen (9-2-07)
Van Dale speciaal (2-2-07)
Hollands nieuws (26-1-07)
Positief 2007 (12-1-07)
Eindejaarscolumn: Hoe verder in 2007? (22-12-06)
Eindejaarscolumn: Politiek (22-12-06)
Eindejaarscolumn: Sport & Sex (22-12-06)
15-12-06
8-12-06
1-12-06
24-11-06
22-11-06
17-11-06
10-11-06
3-11-06
27-10-06
20-10-06
13-10-06
6-10-06
29-9-06
22-9-06
15-9-06
8-9-06
30-6-06
26-6-06
22-6-06
16-6-06
12-6-06
9-6-06
2-6-06
26-5-06
19-5-06
12-5-06
5-5-06
28-4-06
21-4-06

24-11-06

Wat is er mooier dan het ochtendgloren?
Daarover wil ik vanochtend kort zijn.
Dat is: vanaf zodadelijk graag even niets over die Top 2000 te horen.

Vandaag mag er nog gestemd worden, doe dat en dan tot Happy Xmas Everybody even geen Top 2000. Ja, het spijt me, I don’t want to spoil the party, ik weet niet op welke plaats dat Beatle-lied staat, maar iemand moet toch even zijn licht laten schijnen over de schaduwzijden van de Top 2000.
Moonlight schadow. Kijk, dit soort Gilles de la Tourette-oprispingen heb ik de hele dag. Je zegt iets en hup...de volgende klassieke poptekst golft door je brein. Runnin’ around my brain. Okee, stoppen nu. Please, stop mister Postman. Nou ophouden, ik word er gek van. Still crazy after all these years. Help! Help! I need somebody, help. Ik word echt gek. Crazy like a fool, bye bye Daddy Cool. Genoeg, genoeg. Zo gaat het de hele dag door. En ook All night long.
Dit is dus een van de keerzijden van de top 2000.
Een ander zwaar minpuntje is dat er nog een andere verkiezing was. Zoals u misschien op de televisie heeft gezien. Er is nogal wat aandacht voor geweest. Bij mij liepen deze twee verkiezingen volkomen door elkaar.
Zag ik mijn vriendin Halsema, dacht ik Cherchez la Femke. Zag ik Rutte en Bos, dan klonk de nieuwe reclamehit De onmacht van een dier. En zag ik haar van de Dierenpartij, laten we zeggen The Animals, dan klonk in mijn hoofd Leonard Cohen’s So long Marianne, terwijl de echte dierenpartij natuurlijk het CDA was, want daar zongen ze Love is all van Roger Glover en dierenvrienden. Overigens zeer goed getroffen, want de leadzanger is een breedbekkikker en lijkt sprekend op Balkenende: Ja, we hebben gewonnen! The winner takes it all.
Balkenende die zich nu ook als een kikker heeft opgeblazen, zo vaak gekust woensdagavond en nog steeds geen Prince, want Balkenende meent, gesteund door zijn clubblad de Telegraaf dat hij gewonnen heeft. Drie zetels verloren, Jan Peter, je vriendjes van de VVD zes en je exje D’66 drie. Ik wist niet eens dat D’66 er nog zoveel had. Dat is de beloning voor het geweldige kabinet-Balkenende. Twaalf zetels verloren, en dan hebben ze gewonnen. En dan hoor je Supertramp alweer in het Balkenende-register piepen: Dreamer, nothing but a dreamer.
En dan links. Door de almacht van de SP dreunt door mijn hoofd niet meer Red, red wine, maar: Red, red soup.
En bij de PvdA hoort dan, zou je zeggen, John Lennons Working class hero, maar ja, hoe hard hij ook zijn best heeft gedaan voor de Arbeiders in hun sjieke huizen met hypotheekrenteaftrek, ditmaal heeft Wouter Kabouter Bos niet gewerkt. No milk today, my seats are behoorlijk away.
Hoe moet het verder? Don’t stop thinking about tomorrow. Denkt de Koningin. Oftewel Queen, want die staat natuurlijk altijd op 1. Het CDA moet weer in het kabinet, want dat is net Hotel California: You can check out any time you want, but you can never leave en dat moet dan een coalitie worden met Stairway to heaven oftewel de Christen Unie.
En wat erbij? Kate Bush, Ron Wood of andere vertalingen van Bos. Of de bleekscheet Falco Wilders met A Whiter Shade of Pale. Hoewel het niet raar is dat Wilders met zijn standpunten en zijn beveiliging ergens op een hitlijst terecht is gekomen. Of Nothing But A Hounddog Pechtold, hoewel die al een bijbaantje heeft als boehoehoe-beeldmerk van Radio 2. Met tegenwoordig een hele beperkte Decibello.
Nee, die Top 2000 maakt het allemaal nog doller dan het al is. En als je dan uiteindelijk die platenlijst ziet, dan merk je ook in wat voor een conservatief land wij leven. Als je er eenmaal instaat, kom je er bijna niet meer uit. Het lijken de Kids from the block op Schiphol-Oost wel: O,o, o, I’m On Fire! Er wordt wel wat geschuffeld, Wall Street Shuffle, net zoals bij de verkiezingen, maar uiteindelijk zie je weer dezelfde platen voor dezelfde koppen. Vier grote partijen, The Four Tops en een hoop Crying. Gevergader For ever and ever, let stick together and in The End Purple rain of gewoon hele hoop Mud.
Wie kan hier nog Hot Chocolate van maken?
U begrijpt, ik moet even bijkomen. Dus het is goed dat die Top 2000 na vandaag eventjes Yesterday is. Ein bischen friede. Vous permettez, monsieur.
Want laten we niet vergeten dat muziek, oftewel Music was my first puke, dat muziek, hoe mooi en nostalgisch ook, de zaken nogal eens in volkomen verkeerd Beautiful Daylicht stelt. Drank, drugs, roll and rock around the clock en al dan niet verkregen Satisfaction heeft de geesten van popmuzikanten ernstig verontreinigd. Hoe kan het anders dat The Fab Four, mijn favoriete groep The Beatles ooit een liedje hebben gemaakt met deze volkomen onbegrijpelijke titel: Lovely Rita!


Marcel Verreck