December 2006
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar December 2006

Hangen (31-12-06)
Hapje 4 (30-12-06)
Hapje 3 (29-12-06)
Hapje 2 (28-12-06)
Hapje 1 (27-12-06)
Kerstverhaal II (26-12-06)
Kerstverhaal I (25-12-06)
Jarig (24-12-06)
Kerst-tips (23-12-06)
Eindejaars! (22-12-06)
Opa (21-12-06)
Digi-wijsheid (20-12-06)
Nieuwe Revu (19-12-06)
Raar blaadje (18-12-06)
Kiesdrempel (17-12-06)
Robert Long (16-12-06)
Formeren! (15-12-06)
Kerstbomen (14-12-06)
Pinochet (13-12-06)
Donkere trein (12-12-06)
Pakjesavond (11-12-06)
Winter (10-12-06)
Hans (9-12-06)
Geluk! (8-12-06)
Sintstaartje (7-12-06)
6 December (6-12-06)
Professional (5-12-06)
Blaadje (4-12-06)
Ethioop (3-12-06)
2 December (2-12-06)
Sintrijmen (1-12-06)

Donkere trein (12-12-06)

Zaterdag was de laatste dag voor de nieuwe NS-dienstregeling.
Dus durfde ik het wel aan.
's Middags vanaf Den Haag naar Maastricht, waar vriend Hans zijn zoveeljarig bestaan vierde in een mooi kasteeltje met uitzicht op de Pietersberg.
Daarna naar Utrecht voor het De Luxe-concert van Leon Giesen in Vredenburg.
Vervolgens terug naar Den Haag.
Twaalf uur onderweg, waarvan zeker de helft in de trein.
Ik heb altijd veel van treinen gehouden.
Vroeger werkte ik zelf aan het spoor.
Toen ik definitief aan de auto ging, is er in mijn treingebruik zwaar de klad gekomen.
De NS, blijkbaar ernstig teleurgesteld over mijn tanende klandizie, blokkeerden de automatische verlenging van mijn voordeelkaart.
Als ik nu per trein reis is het een uitje.
Het was een prachtige dag, afgelopen zaterdag.
We reden naar de zon, over het glinsterende Hollands Diep, een scherpvarende zeilboot hing in het water, erachter de pluimpjes van de centrales bij Geertruidenberg.
En wat is Brabant eigenlijk leeg.
Toen we het Maasdal binnenspoorden begon het te schemeren.
Bijna drie uur later reed ik alweer weg uit Maastricht.
Ik had plaatsgenomen in een tamelijk rustig rijtuig, dat geheel verduisterd was.
Ook na vertrek floepten de lichten niet aan.
Het uitzicht op kerstverlicht Limburg was prettig.
In het rijtuig heerste de opgewonden sfeer van een slaapzaal.
Hier en daar lichtte een mobiele telefoon op.
Verderop werd gegiecheld.
Er klonken kreten van teleurstelling toen de lampen toch werden ontstoken.
Nu moesten we opeens iets gaan doen.
Ik pakte de eerste van mijn drie nog in cellofaan verpakte Vrij Nederlanden.
Na een stop op Sittard trad wederom de duisternis in, net op tijd om ten volle van het DSM-lichtspektakel te kunnen genieten.
Nog een paar maal ging het licht aan en uit.
Vanaf Eindhoven bleef het donker.
Ik genoot ervan.
Achter me vertelde een meisje op fijne lijzige toon aan haar mobiele telefoon over haar recente belevenissen.
Er kwam een koffie -en theeridder voorbij.
Ik lichtte hem bij met mijn telefoon.
Daarna soesden we verder.
Een tip voor de NS: introduceer Geen Licht Coupé's!