Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Frisse wind (3-1-07)

Ergens in de meesterlijke nieuwe show Prediker & Hooglied, waarmee hij met Diederik van Vleuten momenteel door het land toert, vraagt Erik van Muiswinkel aandacht voor de geuren die zijn 16-jarige zoon weet te verspreiden. ‘De rest van de familie gaat nu liever na míj dan na hém op de gezins-W.C.’
Aan vaders hegemonie als ultieme stinkerd van de familie is een einde gekomen. Pijnlijk voor deze walmende top-aap, maar zo onverbiddelijk is de tijd. De betreffende zoon bevond zich tijdens de première te Velsen in de rij achter mij en ik kon niet nalaten even een blik op zijn imposante gestalte te werpen. De knaap hoorde het verhaal van zijn vader met een half verlegen, half trotse glimlach aan. Uit die houding maakte ik op dat er op het toneel beslist geen onwaarheden werden verteld.
Het zal wel komen doordat ik onlangs naar de verfilming van Het Parfum ben geweest (óók briljant), maar ik voel de behoefte hier een lans te breken voor de neus. Herrie en visuele prikkels domineren onze maatschappij en dankzij een zekere graaizucht komt ook de tastzin voldoende aan zijn trekken, maar de reuk dreigt te worden ondergesneeuwd.
Toch blijken mensen beter te kunnen ruiken dan ze denken. Onderzoekers (uiteraard ergens in Amerika) hadden op tien meter diepte een ‘chocoladespoor’ ingegraven. De proefpersonen bleken dit traject -in blinddove positie- bovengronds uitstekend te kunnen volgen. En dan waren de kandidaten nog niet eens allemáál alleenstaande, door PMS gekwelde dames van net in de dertig.
Maar in de praktijk zijn het toch vooral de meest botte geuren die ons in de neus springen. De zogeheten vette scheet krijgt daarbij hulp van een niet mis te verstaan geluid. Zo herinner ik mij een internationaal beroemd geworden petomaan, die een zodanige beheersing bezat over zijn endeldarm dat hij hele volksliederen bij elkaar kon reutelen. Gekleed in een vaalgewassen supermanpakje vertoonde hij zijn kunsten en wist zo een aardige boterham bij elkaar te blazen.
Je hoeft zoiets maar eenmaal gezien te hebben en het blijft hangen. Evenals de bijbehorende geur. Daar had de oudere broer van een schoolvriendje iets op gevonden. Deze bonkige student schepte er behagen in zijn winden te flamberen. Het liefst in de familiekring, maar eventueel bezoek mocht ook meegenieten. Zijn keurige ouders konden niets anders dan machteloos toekijken hoe hij zich, in de hand een wegwerpaansteker, in de gebraden kipstand op de grond vlijde. Zijn moeder sprak dan de rituele woorden: ‘Jongen, moet dat nou?’ Waarop hij hartelijk doch beslist antwoordde: ‘Moeder, het moet.’
En onder beestachtig gebulder liet hij ter hoogte van het vaak verstelde denim-kruis een kloeke vlam ontstaan. Eenvoudige filmcamera’s had je toen nog niet, maar ik denk bij deze scène onmiddellijk aan een funny homevideootje waarop we de held met een geschroeid scrotum naar de wasbak zien kruipen, het liefst compleet met omflikkerende kerstboom en vlamvattende Kerstman. Hans Kraaij junior, die ik met dat ongelukkige hoofd wel eens die filmpjes aan elkaar zie stotteren, moet iets dergelijks toch in zijn archieven hebben.
Desalniettemin, laten wij de neus koesteren. Hij opent ónze archieven onder het motto: één geur, duizend herinneringen. Nu de kruitdampen van Oud en Nieuw inmiddels zijn opgetrokken en iedereen zijn vingers en ogen heeft nageteld, stommelen wij fris en fruitig 2007 in. Het reukorgaan geheven! En degene die vindt dat hij dit jaar teveel geld aan vuurwerk heeft uitgegeven, weet nu in ieder geval hoe hij volgend jaar zijn eigen rotjes kan creëren. Hou wel een emmer water bij de hand.


Marcel Verreck