Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

De lokhoer (7-3-07)

En toen werden wij opgeschrikt door het bericht dat onze eigen politie een ‘lokhoer’ had ingezet. Met behulp van deze dame wist het gezag een stuk of dertig prostituanten op te pakken wegens poging tot illegale sexverwerving. Oei!
De lokhoer, zij is in het land. Wat weten we van haar? Is het een agente, die een speciale opleiding heeft gevolgd? (‘Collega’s, morgen practicum met Kim Holland en laat vooral je wapenstok niet thuis.’)
Maar waarom zou zo’n dienares van het gezag de lokhoer willen spelen? Dreigend ontslag vanwege de bezuinigingen en daarom deze maatschappelijke heroriëntatie? Of is het toch om eindelijk eens uit die flubberende politiebroek te mogen stappen? Macht erotiseert, zegt men, maar de ontwerper van het vrouwelijke politiekostuum heeft er alles aan gedaan om die slagregel te relativeren.
Je moet als agente van hele Surinaamse huize komen wil je die lege kangoeroebuidel aan de achterzijde op een behoorlijke manier kunnen vullen. Of heel veel surveilleren in de buurt van verleidelijke benzinestations en fastfoodcentra. Ik heb het idee dat die methode ook heel regelmatig wordt toegepast.
De lokhoer. Maar misschien is de lokhoer wel geen agente, maar gewoon een ‘normale’ hoer die door de politie gelokt is om dit werk doen. Hoe is dat lokken in zijn werk gegaan? Welke diender heeft er gelokt? Mocht dat wel? Het zijn allemaal vragen waarmee ik worstel sinds de lokhoer in mijn leven kwam.
De lokhoer. Het is een raar woord, maar lekker om uit te spreken: lokhoerrrrr! Het heeft ook iets heel ornitologisch. Je ziet de hardcore vogelvoyeurs, die hele zondagochtenden met een halve harde door het klamme gras liggen te schuiven (omdat ze een vlucht regenwulpen zien!), al in hun vogelaarboekje noteren: ‘Door gebruik te maken van een lokhoer konden wij de grauwe pikkeneter en de rode beflijster van zeer dichtbij bewonderen!’
Maar het vreemde aan de lokhoer is dat zij eigenlijk geen hoer is. Zij geeft niet wat ze belooft. Want uiteindelijk gaat zo’n tippelende boobytrap natuurlijk niet all the way, lijkt me. Op het moment suprême stormen de blauwe jongens met hun geheven knuppel naar binnen.
Waarschijnlijk is de lokhoer zelfs beveiligd met een aan het knieslot voor TBS’ers verwante dijbeveiliging. Bij dreigende onwettige binnendringing van deze lock-hoer sluit men dan op afstand de benen, waardoor de verdachte op de plaats delict wordt ingesloten. Heterdader bestaat niet.
Dit klinkt zo kinky dat de sexbusiness waarschijnlijk snel de pseudo-lokhoer zal introduceren: ‘Spannende agente geeft jou een bekeuring! Jij mag mee naar het bureau en dan zal je merken dat zij die ene vinger niet alleen gebruikt om urenlang jouw proces verbaal uit te tikken.’
De lokhoer, zij brengt je uit het evenwicht. Raar eigenlijk, want de wereld is vol lokhoeren. Het winnende meisje van de X-factor. Onze koningin die in Turkije ons bedrijfsleven in de etalage zet. Niets mis mee, dat is ook een mensenrecht.
En misschien zat er bij Grease wel een lokhoer in de zaal, die het op elektrische auto’s heeft voorzien. Jim, voormalige lokhoerenzoon van Idols, raakte behoorlijk gewond toen hij in de orkestbak stortte. Gelukkig niet op de musici, maar dat was te verwachten, want Jim zit er wel vaker naast.
Producent van deze musical is Albert Verlinde, die ooit voor de kijkercijfers van zijn Boulevard-praatjes Marischka Hulscher als lokhoer gebruikte. Ik hoorde trouwens van een ingewijde dat Albert een ongelofelijk grote piemel heeft. Een roddel natuurlijk, maar wel eentje niet maar niet uit je hoofd wil. Hoe kom je erachter of dit vuige gerucht waar is? De lokhoer! (In Amsterdam tegenwoordig ook als man verkrijgbaar.)

Marcel Verreck