Columns Ontbijtradio
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Ontbijtradio

De Verlosser is terug! (22-2-08)
Liefde is alles!(15-2-08)
The Beatles (8-2-08)
70 jaar! (1-2-08)
Intelligent! (25-1-08)
Sarkozyëren (18-1-08)
Lekker vaag! (11-1-08)
Goede voornemens (4-1-08)
Top 30 Nieuwe Woorden 2007 (24-12-07)
Meer licht! (14-12-07)
Brand! (7-12-07)
Mais non! (23-11-07)
Domino D-Day (16-11-07)
Carnaval (9-11-07)
Quote & Dood (2-11-07)
Dag Jan! (26-10-07)
De TON! (19-10-07)
Wilhelmus! (12-10-07)
De Gurkha's! (5-10-07)
Een zin (28-9-07)
Filesex (21-9-07)
Geduld! (14-9-07)
Nieuw leven! (7-9-07)
Laatste strijdkreet (29-6-07)
Terug in NL (22-6-07)
Gezellig! (1-6-07)
Weer lekker weg! (25-5-07)
Lekker weg! (18-5-07)
Songfestival (11-5-07)
120 Tellen (4-5-07)
De jaren zeventig (27-4-07)
Over (20-4-07)
Balans (13-4-07)
Lijdenstijd (6-4-07)
Voorjaar (30-3-07)
Sukkeldom (23-3-07)
Literaire liedjes (16-3-07)
Stemmen in Emmen (9-3-07)
Lente! (2-3-07)
Islam-tsunami (23-2-07)
Disney-sixties (16-2-07)
Samen Amen (9-2-07)
Van Dale speciaal (2-2-07)
Hollands nieuws (26-1-07)
Positief 2007 (12-1-07)
Eindejaarscolumn: Hoe verder in 2007? (22-12-06)
Eindejaarscolumn: Politiek (22-12-06)
Eindejaarscolumn: Sport & Sex (22-12-06)
15-12-06
8-12-06
1-12-06
24-11-06
22-11-06
17-11-06
10-11-06
3-11-06
27-10-06
20-10-06
13-10-06
6-10-06
29-9-06
22-9-06
15-9-06
8-9-06
30-6-06
26-6-06
22-6-06
16-6-06
12-6-06
9-6-06
2-6-06
26-5-06
19-5-06
12-5-06
5-5-06
28-4-06
21-4-06

Lijdenstijd (6-4-07)

Wat is er mooier dan het ochtendgloren?
Dat is natuurlijk de Mattheus Passion te horen!

Want, om met die andere J.C. te spreken dat is het voordeel van het nadeel van deze Lijdenstijd: het leed wordt verzacht door prachtige muziek. Zeker nu Frans Bauer nog even op poliep-reces is en ik op mijn televisie een apparaat heb geïnstalleerd waarbij er automatisch wordt doorgezapt wanneer Hilbrand Nawijn in beeld komt.
Want als je dit zinloos lijden de toeschouwer kan besparen is dat mooi meegenomen. En er is al genoeg leed. Dan springt op deze Goede Vrijdag toch wel het meest het Lijden van Willem Holleeder in het oog. De arme man is volgens zijn advocaat de uitputting nabij. Hij moet elke dag op een onwaarschijnlijk vroeg tijdstip op. Dan vervoeren ze hem van zijn eigen Guantanamo Bay in Vught naar een rechtbank in Amsterdam. Welke, dat hangt af van de raketaanval van die dag.
Het leek wel Bagdad deze week, zeker toen die twee zogenaamde gangsterliefjes in burka de rechtbank betraden.
Maar Willem Holleeder is dus in een hel terechtgekomen, en dat dan ook nog eens ruim vóór zijn dood. De officier van justitie Plooij, volgens de commentatoren een volstrekt niet toepasselijke naam, heeft de verdachte aangeraden dan maar wat eerder naar bed te gaan. Maar die Holleeder lijkt me typisch een avondmens. Voor zijn beroep moet je natuurlijk ook vaak ’s nachts op stap.
Het aanmeten van een paar betonnen overschoenen bij een voormalige zakenvrind is nou niet iets wat je bij klaarlichte dag doet. Het is niet gezegd dat de heer Holleeder zich met dit soort praktijken heeft ingelaten, maar hij vertoefde wel in een milieu waarin –om het zo maar te zeggen- niet alle neuzen altijd dezelfde richting opstonden. En zeker niet de neus van Holleeder.
Dan mag Holleeder nog blij zijn dat hij even niet hoeft te parkeren, want Amsterdam wil extra hoge parkeertarieven voor de in zijn beroepsgroep populaire Hummers en asobakken in gaan voeren. Lief bedoeld van de gemeente, maar je weet ook wel dat iedere bezitter van zo’n stadstank zo’n parkeerzuil gewoon volkomen de grond in rijdt.
Maar goed, de lijdende Holleeder zit voorlopig nog vast, maar de Britse marinemensen die volgens de Iraniërs in het verkeerde water hadden gedobberd en daarom gevangen werden gezet zijn inmiddels vrijgelaten. Dat ging uiteraard gepaard met een hoop propaganda-praat. Iets minder tamtam en iets meer Tomtom en het gedoe had niet eens plaatsgevonden.
De enige marinière heeft er in ieder geval een paar leuke hoofddoekjes aan overgehouden en zo te zien heeft ze in gevangenschap beslist niet te weinig te eten gekregen.
Nee dan de arme Holleeder, hij is al 25 kilo afgevallen door het wrede gevangenisregime. Zo zie je maar, je hebt Sonja Bakker helemaal niet nodig. Ook nog in de race voor de Frans Bauer-afslanktrofee is de droevige Diego Maradona, die in een kliniek in Buenos Aires eindelijk weer eens goede frisse lucht probeert binnen te krijgen. Sportman als hij is doet hij ook nog mee in de competitie om de Keith Richards-bokaal voor het snuiven van alles wat los en vast zit. Jammer dat Holleeder, met zo’n neus, daar nu niet aan kan mee doen.
Als Maradona herstelt, wat wij allen hopen, kan hij in ieder geval een nieuw bestaan opbouwen als soldaat in het Nederlandse leger, want daar is het drinken in de vrije tijd inmiddels weer toegestaan.
Heeft hij wel twee paspoorten nodig, maar die heeft zijn landgenote Máxima ook, dus zal zelfs Jan Marijnissen zijn hand over het hart strijken, als de Argentijn tenminste een contract tekent bij PSV, want Maradona in welke vorm dan ook is een versterking voor deze zwalkende ploeg. Ja, ja, het is de Lijdenstijd en we zullen het weten.
Want er is ook veel leed voor de postbodes. Duizenden bestellers dreigen de zak te krijgen. Voor het laatst. Maar als ze slim zijn, ontspringen ze de dans, door hun eigen ontslagbrief gewoon niet te bezorgen.
Nog meer leed op komst. Emil Ratelband gaat zich voortplanten. Volgens de verwachting zal het wurm bij de geboorte de moederkoek met één ferme klap door midden beuken. Tjakka! Vaderschapstest verder onnodig.
Leed ook voor de Belgische homo’s, want een of andere kardinaal heeft gezegd dat ze abnormaal zijn. En als homo’s een ding niet willen, dan is het abnormaal zijn. Daarom voeren ze elke zomer weer in de Amsterdamse grachten op mal versierde bootjes met een komkommer in hun achterste hun emancipatoire strijd.
In China zijn ze verder dan België want daar zijn homo’s sinds kort openlijk op tv te zien in het programma ‘Tau Gay.’ Tenslotte nog een prangend beeld uit China. Projektontwikkelaar strijdt tegen eenzame bewoners van klein huisje in een enorme bouwput. Uiteindelijk wint het geld, het was te voorzien: de mevrouw van het huisje heette Ping.
Ik wens u na deze lijdenstijd een fijne Pasen, dat moet lukken met een christenkabinet en een ei als premier en bovendien zullen er dit jaar minder Duitsers op bezoek komen. Die blijven allemaal thuis. Bij Knut!


Marcel Verreck