Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Bosjesmannen (25-4-07)

Het was een tamelijk zwoele winterochtend, de bleke zon prikte blijmoedig door de takken van de loofloze bomen. Ik had mijn gemalin bij haar werk afgezet en snorde voort door het totaal verrommelde en verfrommelde hoekje van de Randstad dat Westland heet. Patserige tuindershuizen, hopeloze nieuwbouwwijkjes, een oversized veilinggebouw, soms een lapje met zeer vermoeid gras en voorts alom het glinsterende glas van de kassen. En wat er zich onder de drassige oppervlakte aan giftige stoffen schuilhield, dat wilde je ook niet weten.
Maar het humeur was goed, want er was een fijn programma op de radio. Erudiete spreker, intelligente vragensteller, belangwekkend onderwerp en bovenal ...tijd voor het gesprek. Zelfs op serieuze radio-zenders is de terreur van jingles en zenuwengeluidjes onder het ‘gesproken woord’ hoorbaar. Snel, snel, snel. Alsof de programmamakers de hoop op een langdurig boeiende conversatie allang hebben opgegeven. Soms treffen ze een gast, die zich niet van de wijs laat brengen -voor zeven lullige minuten is hij niet naar de studio afgereisd- en voel je het klamme zweet van de presentator die de groots aangezwengelde discussie niet ‘op tijd’ krijgt afgerond. Het steekhoudende betoog wordt midden in een gedachte bruut onderbroken: ‘Het spijt me, meneer Tjeenk Willink, maar ik móet er een einde aan maken.’ Volgt vier minuten lang een grammofoonplaat. Orders van de format-politie.
Hoek van Holland doemde op, maar het interview was nog niet ten einde. Ik zette koers naar Maassluis, waar ik enige geslaagde pogingen tot verdwalen ondernam. Ik doorkruiste een zwaar bedrempelde buurt, terwijl ik genoot van het radio-gesprek, dat tot een fraaie climax kwam, juist op het moment dat ik een uitweg uit het zelfgekozen nieuwbouw-labyrinth had gevonden.
Tijd voor een broodje. Ik meerde aan bij de uitspanning ’t Oeverbos. Uitzicht op de Nieuwe Waterweg, gelegen in een groene uitlaatstrook voor mens en dier. Toen ik even later verkwikt langs de zeearm wandelde, blootgesteld aan wind, zon en dreunende Botlek-geluiden, passeerde mij menig jogger en wielrenner. Er werd hier weinig gewandeld, een enkele Vutter met alibi-hond daargelaten.
Op een zeker moment kwam ik bij een speelweide, waarop een bordje ‘naaktrecreatie’ stond te rillen. Het glimlachen verging mij even later toen er uit het struikgewas een broeierig kijkend manspersoon opdoemde. Iets verderop struinde een andere roodaangelopen kerel. Inderdaad, een potenbos. Dus daarom stonden er in dit wandelluwe gebied zoveel auto’s op die parkeerplaats. Ik heb maar geen blik naar binnen geworpen, maar ik zou ongetwijfeld een hoop kinderzitjes gezien hebben. Snel, snel, snel en weer naar huis.
Sorry, ik ben natuurlijk een bekrompen hetero, maar de wandeling was meteen van elke glans ontdaan. (Maak de woordspeling naar eigen goeddunken af.) Door simpelweg hier te lopen werd ik onderdeel van het ruige baltsspel. Oogkontakt vermijden dus maar en soeverein doorstappen naar een neutrale sector van het recreatiegebied. Links en rechts zwierven lege grosverpakkingen condooms tussen de struiken, wier winterse kaalheid toch een beperking voor de cruisers inhield. Zou je denken. Angst noch afkeuring beheerste mijn gemoed, ik voelde me alleen ongemakkelijk. Als je het van te voren weet, maak je een ander lusje.
Toen het VINEX-wonder Leidsche Rijn ontworpen werd, beklaagde een lokale homo-bons zich over het gebrek aan geschikte cruise-locaties. En nabij de Amsterdamse Oeverlanden is recentelijk een naïeve moeder die met haar kindertjes aan het water wilde picknicken door rondtrekkende kruisridders gesommeerd om op te flikkeren. Het kan daarom niet anders dan dat de alles regelende overheid binnenkort het begrip ‘homo-recreatiezone’ in een fraai verkeersbord zal gaan vervatten. En dat dan een CU-minister zich over het ontwerp moet buigen!

Marcel Verreck