Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Bij de mensen thuis (30-5)

Het nieuwste kabinet-Balkenende is honderd dagen op schoolreis geweest om te horen wat er in het land leeft. Er zijn mensen die beweren daar niets van gemerkt te hebben. Hoe is dat mogelijk! Ik heb bijna al die lui aan de deur gehad.
Goed, ik woon in een meervoudige probleemwijk. Trieste armoe, nog sneuere rijkdom, luchtvervuiling, criminaliteit, verkeersopstoppingen, seksuele intimidatie, perfide huizenprijzen, drugstransporten, alle soorten allochtonen en ook heel veel genres autochtonen, geluidsoverlast, mislukte standbeelden en een overspannen markt, voor elk ministertje hebben wij in de Amsterdamse Pijp wel een paar speerpunten in voorraad.
De eerste die aanbelde was André Rouvoet. Helaas zag ik hem voor een Jehova aan, knalde in een reflex de deur dicht en verwondde hem lelijk. Ik zal niet herhalen wat hij zei toen hij ontgoocheld weghinkte, maar dat wordt een hoop bidden de komende tijd voor André.
Toen kreeg ik de grote baas aan de deur. Blijkbaar wist hij van mijn rendezvous met Rouvoet. ‘Kijk uit met die deur en doe open!’ piepte hij. Zijn spindoctor Jack de Vries fluisterde hem iets in het oor en hij kraaide: ‘Meteen.’ Ik staarde hem aan, blanco als een belspelmeisje. Hij wees op zijn voet en herhaalde: ‘Me teen.’ Jack de Vries giechelde nog wat in het premiersoor en Balkenende sprak met glimmende oogjes: ‘Rouw voet! Au voet!’
Ik lachte hartelijk mee om deze kekke woordspeling en vroeg of ik de minister-president van dienst kon zijn. Hij wilde van mijn toilet gebruik maken. Dat kon. Als je zijn stem hoort denk je dat hij permanent hoge nood heeft, maar nu was de situatie werkelijk precair. Trots stond Jack de Vries in mijn gangetje te genieten van het minutenlange geklater. Het was zijn roeping om naar het gezeik van Balkenende te luisteren. Opgelucht stapte de premier uit mijn privaat, Jack de Vries mimede een woord en Balkenende herhaalde dat onmiddellijk met een grote Zeeuwse grijns: ‘Watersnood!’
Gillend van de pret verliet de delegatie mijn huis. Ondertussen had Camiel Eurlings bij ome Harry aangebeld. Deze olijke buurman hing in zijn hemd uit het raam.
‘Wat vind u van fijnstof, meneer?’
‘Nou, niet fijn natuurlijk,’ brulde ome Harry het bewindsmannetje toe. Camiel vergat van de weeromstuit zijn ingestudeerde intelligente gezicht te trekken. Zijn hoofd veranderde in een panische pudding waarin wat zintuigen dreven.
‘En hoe is het hier met de files in de buurt?’ stotterde hij.
‘Heel goed, we zitten lekker boven het landelijk gemiddelde,’ toeterde ome Harry trots, ‘heel handig, als je geen parkeerplaats ken vinden, en dat is meestal, dan laat je je auto gewoon in de opstopping staan. Die duurt normaal gesproken toch de hele dag.’
Ondersteund door enige ambtenaren strompelde de jonge Limbo in de richting van zijn limo, die inmiddels door ondernemende buurtgenootjes van een extra ventilatiepunt was voorzien. Geklepper van klompen weerklonk. Gerda Verburg. Op haar gezicht een griezelige grijns. Ze knikte enige passanten onvervaard toe en wilde een boom opzetten over diervriendelijkheid in onze wijk. Ik sleurde haar naar binnen, drukte haar tegen de muur en siste: ‘Gerda, loop nóóit door onze buurt met ontblote boventanden. In Blijdorp hebben ze één Bokita, hier reageert de halve straat als een losgeslagen gorilla.’
Daarna smeet ik haar de straat op, barricadeerde de deur en zette de bel af. Door het venster zag ik Wouter Bos op de stoep staan. Achter hem haalde een man met een hogebloeddrukhoofd een mes uit zijn zak. Ik wilde het raam opengooien en brullen: ‘Hee Tichelaar, doe dat maar gewoon als je straks in Den Haag terug bent.’
Maar je zag aan alles dat hij daar niet op wilde wachten.

Marcel Verreck