Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Als niet, dan wel (1-8-07)

Mijn vader was scheidsrechter. Ik koester een foto waarop hij poseert in de bijbehorende dracht: zwart uniform, ouderwetse lange korte broek, witte spillebeentjes, omhooggewaaide krulkuif, ielig sportbrilletje en een officieel badge op de kippenborst. Hij lacht. Dat doen scheidsrechters vaak, want zij zijn –al is het maar tijdens een spelletje- de baas en dat is fijn. Waarom ging mijn vader fluiten? Hij speelde nota bene in het derde van Oosterboys. Hij ging fluiten omdat Oosterboys slechts drie elftallen had. Dan maar als scheidsrechter naar de top.
De voetbalwedstrijden in de jaren vijftig in de Haagse onderbond waren net zo schilderachtig als je zou verwachten. Tijdens de veteranenpartij tussen de ‘heren’ van Texas/DHB en De Ooievaars werd er een bakfiets met bierkratten naast het veld geparkeerd. Menige dikbuikige vedette zeeg na een geslaagde actie in het gras en leegde in een teug een pijpje. Na een boer die in Loosduinen de ruiten deed rinkelen, slofte de gedrogeerde veteraan het veld weer in. Toeschouwers, tegenstanders en ook de scheids werden gul aangemoedigd van deze verfrissingen gebruik te maken.
Maar het was niet altijd gezellig. Tijdens een promotie/degradatieduel in het tegen Den Haag aanleunende villadorp W. gaf mijn vader met zijn pedante hoofd de uitspelende vereniging een strafschop. Aangezien Nederlandse voetballers in die tijd penalties nog wel wisten te benutten, verloor de thuisclub dramatisch. Het publiek was niet blij. Men dromde het kleedlokaal binnen waar mijn vader na het eindsignaal zijn heil had gezocht. Ondertussen werd ook mijn moeder, die dat toen nog niet was, en ‘voor de gezelligheid’ eens een keertje mee was gegaan, belaagd. ‘Ben jèh ut wèf fan de schèds,’ informeerden enige emotionele lokalen. Zij kon ternauwernood door een bestuurslid ontzet worden. Het verhaal werd nog mooier, en is in de loop der jaren alleen nog maar verfraaid, toen mijn ouders-in-spé naar de lijnbus moesten rennen, achtervolgd door teleurgestelde supporters, die dreigend zwaaiden met agrarische gereedschappen en een aan de grasmat ontrukte hoekvlag.
Mijn vader maakte snel promotie als scheidsrechter en werd zelfs aangesteld bij serieuze wedstrijden. Op een dag kwam zijn grote kans. Hij bezocht met zijn aanstaande schoonvader een belangrijke beslissingswedstrijd en het geviel dat de aangestelde arbiter onwel was geworden. Of er een scheidsrechter in de zaal was? Mijn vader meldde zich aan en bleek de best gekwalificeerde referee. Helaas had mijn toekomstige opa geen tijd of zin om dit hele circus mee te maken. Mijn vader koos voor het meisje. Maar als hij toen wel, dan... we hebben het nog jaren moeten horen.
Als niet, dan wel. F. Jacobse, vrije jongen uit de Residentie en duidelijk meer praktisch dan intellectueel ingesteld, probeerde tijdens een onvergetelijke Koot & Bie-uitzending duidelijk te maken dat hij voor zijn eindexamen gezakt was op ‘één duizendste punt’. Zelfs zijn volslagen onsnuggere compaan Tedje van Es stond op de achtergrond met zijn bebakkebaarde kop te schudden om zoveel geschiedsvervalsing.
Als niet, dan wel. De kampioen van deze week in dit genre is natuurlijk de Deense wielrenner Michael Rasmussen, een naam die je in het nederlands vertaald met ‘Race missen’ en in het duits met ‘Raus müssen. Op de drempel staan van het –in grootse stijl!- winnen van de Tour de France, dan opeens door zijn ploeg Rabo-immobiel worden gemaakt.
Overtrad Rasmussen een sportwet? Blijkbaar niet erg genoeg om te worden uitgesloten. Ik moet voorzichtig zijn, om mijn eigen prille hypotheek niet in gevaar te brengen, maar door de geldindustrie gecultiveerde burgermansprincipes als ‘beeldvorming’ en ‘betrouwbaarheid’ doorkruisten hier de ongebreidelde winnaarswil om ten koste van alles kampioen te worden. En die kans krijgt Rasmussen nooit meer.


Marcel Verreck