Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Jammerdebammer (10-10-07)

Een kansarm Ajax werd deze week op vertrouwde wijze uit de Europacup geknikkerd. Dus toog het Radio 1-journaal voor een sfeerreportage naar het trainingsveld nabij de Amsterdam ArenA. Nieuws is immers ook amusement en geen beter vermaak dan leedvermaak. Wie hoopt op gejammer reist nooit tevergeefs naar de hoofdstad af.
Jarenlang stapte ik op de tram bij de halte Heinekenplein. Een atypische Amsterdamse halte, want er passeerden drie trams, in hoge frequentie, dus je had zelden een moment om eens lekker gezellig samen te klagen over het openbaar vervoer. Bij een stremming of een opstopping zag je de wachtenden opleven.
Zeiken, zeuren, griepen, jeremiëren, het is eten en drinken voor de Amsterdammer. Je vraagt je af hoe de Mokummers de grote successen van Ajax in vroeger tijden überhaupt hebben kunnen verdragen. Niks te kankeren! Op zich een reden om het op een schelden te zetten. Toen Sjakie, Piet en Johan nog de Ajax-aanval vormden en jaar na jaar vrijwel alle beschikbare bekers binnenhaalden, zaten er in het oude stadion De Meer net zoveel toeschouwers als nu bij een gemiddelde wedstrijd van ADO Den Haag. (Al wordt in het geval van ADO de helft van de toeschouwers gevormd door veiligheid-stewards, security-bodybuilders, agenten in burger, politiemannen te paard, een verdwaalde employé van Blackwater, een handvol Gurkha’s, de mobiele eenheid en de Explosieven Opruimings Dienst.)
De Amsterdammer, ook al leeft hij thans voornamelijk in de reservaten Hoofddorp, Purmerend en Almere, is een permanent verontwaardigde en gekrenkte ziel en geeft daarvan luidkeels blijk in ‘s lands lelijkste dialect. Als ik zo’n toffe Amsterdammer hoor kermen, denk ik altijd: welke cabaretier is hier bezig? Een vreemd soort deernis maakt zich van mij meester als blijkt dat we hier niet met een leuk bedoeld typetje van doen hebben, maar met een levende ziel die zich werkelijk niet op een andere wijze kan uitdrukken.
De middelbare mannen die de microfoon van de Radio1-verslaggever mochten volspugen herhaalden hun gebruikelijke riedel. De aankopen waren kut, de leiding was kut, de trainer was een aardige man, maar uiteindelijk ook kut, kortom de situatie in het algemeen was ...precies.
Jammerdejammerdebammer. Na deze steekhoudende analyse, werd –en ook dat is inmiddels een ritueel- een monument opgericht voor de eigen clubliefde. Slagwoorden: Ajacied in hart en nieren, naar elke wedstrijd, slecht geslapen, helemaal kapot zitten. In principe werden de echte prestaties natuurlijk geleverd door deze supporters zelf, bierdrinkend en hamburgeretend op de tribune. Logisch dat ze het af en toe niet konden opbrengen om weer zo’n afgrijselijke wedstrijd, waarin Ajax niet binnen een kwartier op 4-0 stond, helemaal uit te zitten.
Ook hier deed het alomtegenwoordige slachtofferschap zich weer gelden. Deze kerels klonken nog als tamelijk brave kankerpitten, voor de wandaden die de ware hooligans wekelijks begaan lijkt ondertussen ook steeds meer ‘respect’ te bestaan. Het veld bestormen, de trainer bedreigen, zelfs het meest hufterproofe straatmeubilair in moten hakken, het is niet allemaal goed te praten, maar enig begrip moeten we er toch wel voor hebben. Want het is natuurlijk traumatisch voor deze frontsoldaten van het supporterslegioen om te moeten meemaken dat hun club gewoon zomaar verliest! Ze hebben namelijk recht op een overwinning en de kwade krachten die hen daarvan beroven, moeten bestreden worden. Al moet het stadion in de fik, alles voor de club!
Amsterdam huilt, en niet alleen in Zuid-Oost. Een paar metro-haltes verderop, aan de Zuidas, is het leed evenzeer peilloos. ABN-Amro, de sponsor wiens prestaties gelijke tred met die van Ajax hielden, is straks Belgisch! Hoe moet het nu verder met die arme bankiers en hun bonussen, hun zeilboot en hun grachtenpand? Jammerdejammerde bammer. Ook Amsterdammers.


Marcel Verreck