Columns Nieuwe Revu
Info  CD  Cabaret  Column  Nieuws  Archief  Gastenboek  Links


terug naar Columns Nieuwe Revu

Hoezo verlies? (25-6-08)
Doe het nu! (18-6-08)
Onze Obama (11-6-08)
Geen commentaar (4-6-08)
Niet zo negatief (28-5-08)
Brief aan Marco (21-5-08)
Stille Hind (14-5-08)
Dure les (7-5-08)
Grof vuil (30-4-08)
Eenzame planeet (23-4-08)
Ontvlamd (16-4-08)
Wedden dat? (9-4-08)
De film van Ome Wilders (2-4-08)
Op je plaat (26-3-08)
Bedrijfsongeval (19-3-08)
Goed gesprek (12-3-08)
Boerkinistan (5-3-08)
Bloedstemming (27-2-08)
Man zoekt boer (20-2-08)
Adomasochisme (13-2-08)
Praalwagen (6-2-08)
Vies boekje (30-1-08)
Lulhannes (23-1-08)
Nachtgedachten (16-1-08)
Geert - the movie (9-1-08)
King Clarence (2-1-08)
In 't broekje van Foekje (19-12-07)
Blind date (12-12-07)
Staakt met wild geraas (5-12-07)
O kom er eens kijken (28-11-07)
Leuk om te weten (21-11-07)
Langs de kant (14-11-07)
Slachtmaand (7-11-07)
Wintertijd (31-10-07)
Asterix en de Kaninefaten (24-10-07)
Het jonge volk wil seks! (17-10-07)
Jammerdebammer (10-10-07)
Historische grap (3-10-07)
Hij slaapt (26-9-07)
Geen Baan (19-9-07)
Denk Om Henk (12-9-07)
Schnabbelcircuit (5-9-07)
De Rode Kooi (29-8-07)
Geile sport (22-8-07)
Hemels gerecht (15-8-07)
Eigen wereldje (8-8-07)
Als niet, dan wel (1-8-07)
Problemen thuis (25-7-07)
Over de top (18-7-07)
Lekker in de rij (11-7-07)
Een nieuw huis (4-7-07)
De talenkluts (27-6-07)
Eeuwige trouw (20-6-07)
Schoon schip (13-6-07)
Hier die nier ! (6-6-07)
Bij de mensen thuis (30-5)
Dat nooit! (23-5-07)
Naar de rechter! (16-5-07)
Land van Fortuyn (9-5-07)
Han Stijkel (2-5-07)
Bosjesmannen (25-4-07)
J.C. Superster (18-4-07)
Dat soort volk (11-4-07)
Paasei-land (4-4-07)
In de provincie (28-3-7)
Kronkelwegen (21-3-07)
Sterke Woorden (14-3-07)
De lokhoer (7-3-07)
Wat een planeet! (28-2-07)
Lovely Rita (21-2-07)
Weer Niet De Mol (14-2-07)
Bertbakkeren (7-2-07)
Luister, sex! (31-1-07)
Meer schaatsen! (24-1-07)
Het beloofde land(17-1-07)
Hangpartijtje (10-1-07)
Frisse wind (3-1-07)

Langs de kant (14-11-07)

Dat is dus goed kut. Zwaar klote. De regering gaat paal en perk stellen aan het agressieve gedrag van ouders op en rond de sportvelden van hun kinderen. Scheldkanonnades en matpartijen zullen binnenkort tot het verleden behoren. Vandalen, gefrustreerden, ego-problematici en machtswellustelingen sidderen: de SIRE gaat zich ermee bemoeien. De Stichting Ideële Reclame, een verzameling ongeneeslijke, want gesubsidieerde optimisten, die zo graag de woeste maatschappij van tegenwoordig wil voorzien van normen, waarden en daarbij behorende gedragscodes.
Wie kent niet hun succesvolle campagnes over het korte lontje en het digitale pesten. Wie heeft er na die spotjes ooit nog een ruzie in het verkeer meegemaakt? En kinderen die andere kinderen via de computer sarren zijn inmiddels niet meer te vinden. Want waar SIRE verschijnt, daar verdwijnen de problemen.
Geef kinderen hun spel terug. Zo luidt de leus. Ongetwijfeld ergens pedagogisch goed voor, maar elk voordeel hep hier ook een levensgroot nadeel: Kinderen hun spel terug, oké, maar wat moeten wij dan, de ouders!?
Ik zal het jullie maar eerlijk vertellen, maar een van de belangrijkste redenen om een kind te willen was voor mij toch wel dat ik hem of haar tijdens de sportieve carrière kon begeleiden. Zelf heb ik door een omstandigheid het Nederlands Elftal niet gehaald. Die omstandigheid was trouwens dat ik niet kon voetballen, maar daar kan ík niets aan doen. Dus dat succes moet ik nu noodgedwongen overlaten aan mijn kinderen. En nu héb ik een zoontje, willen ze me deze glorie ontnemen! Want topsport is hard en als je zo’n kind niet stevig aanpakt, dan komt-ie er nooit. En nou zetten ze er potverdikkie ...ik zou zelf graag een ander woord gebruiken, maar ik weet dat Donner en zijn knechtjes toch in mijn kopij gaan zitten veranderen, dus ik ben ze voor, haha! ..dus nou zetten ze er potverpielekens de SIRE op!
Tegen de tijd dat mijn oogappeltje topsportkneedrijp zal zijn, is Nederland door de belerende acties van de SIRE natuurlijk helemaal veranderd. Voordat je je mond open kan doen om die blinde tyfushond (fuck you, Donner! Ik zeg gewoon wat ik denk) van een scheids te wijzen op zijn falen of om dat achterlijke pleurisgeschwalb van dat kleine kankermongoolspitsje van de E1 van die gore teringkuttegenstanders aan de orde te stellen, heb je dan natuurlijk meteen de waakhonden van de zogenaamde Goedemanierengestapo in je nek hangen. Alsof dát goede manieren zijn: iemand kaltstellen die in dit land nog het lef heeft om van zijn recht op vrijheid van meningsuiting gebruik te maken. En tegen die tijd is dat Argentijnse mokkel hier aan de macht met haar inheemse methodes dus dan word je ongetwijfeld onmiddellijk vanuit een helikopter de zee in geflikkerd.
En wat doe je eigenlijk fout? Het is toch de taak van ouders om corrigerend op te treden? Een hoop kinderen gaan naar de donder omdat het ze aan duidelijkheid en discipline ontbreekt. En dit soort taal ís duidelijk. Dat zijn toch geen scheldwoorden, dat is gewoon jargon. Ontleend aan het vocabulaire van rolmodellen als Kenneth Perez en Wesley Sneijder. Jongens die weten waar ze mee bezig zijn. Check hun bankrekening maar.
Nee, het is intens gemeen van de regering om een zo zwaar kanon als de SIRE van stal te halen. En het scheelt mij in mijn portemonnee! Ik had de carrière van de kleine man toch al gauw begroot op zo’n 300 miljoen – altijd een beetje voorzichtig blijven, een blessure heb je zo. Deze week Moszkowicz gebeld voor een claim. Hij begon er niet aan. Ik hoorde hem huiveren: ‘De SIRE! Nee, sommige tegenstanders zijn zelfs voor mij te groot.’

Marcel Verreck