{"id":1004,"date":"2017-04-08T12:03:02","date_gmt":"2017-04-08T10:03:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.marcelverreck.nl\/?p=1004"},"modified":"2019-04-11T09:42:18","modified_gmt":"2019-04-11T07:42:18","slug":"haagse-liefde-4-stemmen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/haagse-liefde-4-stemmen\/","title":{"rendered":"Haagse Liefde (4): Stemmen (6-4-17)"},"content":{"rendered":"<p><em>Marcel Verreck bericht in\u00a0<\/em>Den Haag Centraal<em>\u00a0regelmatig over het wel en wee van Elisabeth en Marco, een \u2018gemengd\u2019 Haags stel: de een van het zand, de ander van het veen.<\/em><\/p>\n<p>Elisabeth Van \u2019t Zandt wilde de afgelopen jaren nog weleens tegen de viering van haar verjaardag opzien. Inmiddels weet ze dat ze zich geen illusies hoeft te maken, het ontaardt toch in een vrolijke puinhoop.<br \/>\nHet bescheiden appartement aan het Valkenbosplein vult zich binnen de kortste keren met de bekende gasten en hun welluidende stemmen. Traditiegetrouw stopt Elisabeth waarschuwende briefjes in de omliggende brievenbussen.<br \/>\nQua volume duelleert haar moeder Eugenie ieder jaar met Hakim, Marco\u2019s werkmaat en beste vriend. Hakie, zoals hij door iedereen genoemd wordt, heeft een lach die de ruiten doet trillen. Van enige multiculturele schroom heeft hij nog nooit blijkgegeven.<br \/>\n\u2018Waarom zou ik,\u2019 zo verklaarde hij ooit, \u2018ik ben een geboren Hagenees, dan heb ik recht op een grote bek.\u2019<br \/>\nEen paar jaar geleden, toen hij Eugenie, D\u201966-kopstuk in de Haagse Gemeenteraad, voor het eerst onder ogen kreeg, was zijn diagnose snel gesteld: \u2018Zo, dus u bent de echte juffrouw Ooievaar.\u2019 Want ook tijdens het beledigen, moest je beleefd blijven, dat had-ie van zich moeder meegekregen.<br \/>\nEugenie had wel even op haar snavel gekeken. Elisabeth zag het met het zweet in de handen aan, totdat Marco knipogend zei: \u2018Excuses voor Hakie, Eus, hij kan het niet helpen, het is al mooi dat hij de Fabeltjeskrant ooit heeft begrepen.\u2019<br \/>\nDaarna hadden de vrienden zo onweerstaanbaar hard gelachen, dat de deftige ouders van Elisabeth vanzelf meegrijnsden. Stiekem was haar moeder verzot geraakt op Hakim. Zijn rake oneliners werden nogal eens gepromoveerd tot bon mots in de raad.<br \/>\nDat was Hakim via Marco ook ter ore gekomen. Zijn vaste begroeting van Eugenie was inmiddels: \u2018Zo, mevrouw Ooievaar, kunnen we even afrekenen?\u2019<br \/>\nVolgde een lach, die de buren dwong zich aan hun meubelen vast te grijpen.<br \/>\nDeze keer is het Marco\u2019s moeder Mia, die de lont in het kruitvat steekt. Ze is een zeer weerbare weduwe die een LAT-relatie onderhoudt met Stanley, een oudere Surinamer die bij haar in de Jacob Catsstraat woont.<br \/>\n\u2018Ik voel me zo eenzaam,\u2019 zegt ze, terwijl ze het verjaardagskringetje rondkijkt.<br \/>\n\u2018Wat is het, Mamma Mia?\u2019 roept Hakie, \u2018heeft onze Stan een buitenvrouwtje?\u2019<br \/>\n\u2018Welnee,\u2019 zegt Mia, \u2018hij weet dat ik hem in dat geval eraf snij, en dan heeft zijn leven geen zin meer\u2026\u2019<br \/>\n\u2018Wat dan, Mia?\u2019 vraagt Elisabeth bezorgd.<br \/>\n\u2018Nou ja,\u2019 zegt Mia, \u2018ik heb op de PvdA gestemd.\u2019<br \/>\n\u2018Echt waar?\u2019 zegt Hakie.<br \/>\n\u2018Iemand moet het doen,\u2019 zegt Mia, \u2018maar het heeft ze niet geholpen, die losers.\u2019<br \/>\n\u2018Willen jullie nog wat drinken?\u2019 vraagt Elisabeth. Gesprekken over politiek zijn tijdens elk verjaardagsfeestje een geheide \u2018gamechanger\u2019.<br \/>\nZe wordt magistraal genegeerd door de aanwezigen die zonder terughouding hun eigen stemgedrag uit de doeken doen.<br \/>\n\u2018Hakie wou op DENK stemmen,\u2019 zegt Marco, \u2018ik moest wel eerst uitleggen wat dat betekende.\u2019<br \/>\n\u2018Ah joh, jij binnenschilder,\u2019 sneert Hakie, \u2018met je Jessias\u2026 alsof die zo bijzonder is, ik kan ook over het water lopen\u2026 op de Uithof.\u2019<br \/>\n\u2018Heb je op Klaver gestemd?\u2019 vraagt Eugenie.<br \/>\n\u2018Ja,\u2019 zegt Marco, \u2018ik moet mijn vrouwtje steunen.\u2019<br \/>\n\u2018Wat!\u2019 roept Eugenie nu, \u2018Elisabeth, heb jij op die snotneus gestemd?\u2019<br \/>\n\u2018Wat dacht jij dan?\u2019 neemt Hakie de honneurs waar, \u2018dat ze op die labrador met dat Pechhoofd van jou gaat stemmen.\u2019<br \/>\n\u2018Ik heb wit en een heel lekkere rode wijn en fantastische kaas van Ed Boele,\u2019 zegt Elisabeth.<br \/>\n\u2018Lekkere kaas!\u2019 schalt Hakim.<br \/>\n\u2018Zo kan-ie wel weer, Hakie,\u2019 zegt Marco, \u2018anders vertel ik iedereen nu dat jij op het CDA hebt gestemd.\u2019<br \/>\n\u2018Nou ja,\u2019 zegt Hakim opeens heel serieus, \u2018dat mogen jullie best weten. Ik ben nou eenmaal erg van de normen en de waarden.\u2019<br \/>\nNog even houdt hij zijn gezicht in de plooi.<br \/>\n\u2018En als ik die Buma zie, dan begin ik al te lachen.\u2019<br \/>\nZijn geschater doet de glazen rinkelen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Marcel Verreck bericht in\u00a0Den Haag Centraal\u00a0regelmatig over het wel en wee van Elisabeth en Marco, een \u2018gemengd\u2019 Haags stel: de een van het zand, de ander van het veen. Elisabeth Van \u2019t Zandt wilde de afgelopen jaren nog weleens tegen de viering van haar verjaardag opzien. Inmiddels weet ze dat ze zich geen illusies hoeft [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1005,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[15],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1004"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1004"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1004\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1344,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1004\/revisions\/1344"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1005"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1004"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1004"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marcelverreck.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1004"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}